To Καρφί του Π.Κιάνου για τους συναδέλφους του και τα στημένα παπαράτσι

«Υπήρξαν στιγμές που τραγούδησα σε μαγαζί με τρεις παρέες και έβγαλα δίσκους που δεν ακούγονταν πουθενά...»
Στην καριέρα του πάντα έθετε στόχους που μπορούσε να επιτύχει βήμα-βήμα. Αρχικώς ήθελε να εμφανιστεί στην πίστα, στη συνέχεια να παραταθεί ο χρόνος του σε αυτήν και αργότερα να κάνει μια δική του δισκογραφική δουλειά. Κάποια στιγμή τα πέτυχε όλα και θέλει να συνεχίσει όσο μπορεί αυτήν την πορεία. 

Η οικογένειά του έχει μεγαλώσει, καθώς σχετικά πρόσφατα εκείνος και η γυναίκα του απέκτησαν και το τρίτο παιδί τους, εξέλιξη που σίγουρα τον χαροποιεί ιδιαίτερα, έστω και αν τώρα πια δεν κοιμάται καθόλου! Βέβαια, παραδέχεται πως τα παιδιά του τον έχουν κάνει καλύτερο άνθρωπο.


- Πότε μπήκε επαγγελματικά το τραγούδι στη ζωή σου;Μόλις τελείωσα το σχολείο. Το πρώτο μέλημά μου ήταν να μάθω πού γίνονταν οντισιόν για τα χειμερινά σχήματα, για να πάω να με δοκιμάσουν. Μια φορά πήρα το λεωφορείο με έναν φίλο μου, επειδή εγώ δεν είχα αυτοκίνητο, και περνούσα από τα μαγαζιά και ρωτούσα πότε θα είχαν ακρόαση. Ετσι απλά, χωρίς να πιστεύω σε κυκλώματα, χωρίς να φοβάμαι ότι δεν θα με δεχτούν. Δεν το έβλεπα έτσι, ο στόχος μου ήταν να πάω και μπορεί να τα κατάφερνα.

- Πώς το έβλεπαν αυτό οι γονείς σου, δεδομένου ότι ήσουν δεκαοκτώ χρόνων;Οι γονείς μου δεν το γνώριζαν, ήθελαν να ακολουθήσω την ιατρική, επειδή ήμουν πολύ καλός μαθητής. Με ήθελαν γιατρό. Οταν, λοιπόν, ασχολήθηκα πλέον επαγγελματικά με το τραγούδι, είχα και έχω τον πατέρα μου δίπλα μου. Μπορείς αν θέλεις, να τον δεις στο διπλανό καμαρίνι.

- Είναι μύθος ή πραγματικότητα ότι ξόδευε και χρήματα ενισχύοντας την καριέρα σου;Ο πατέρας μου ήταν ο πρώτος που με πίστεψε, όταν ούτε εγώ δεν πίστευα ακόμη στον εαυτό μοου. Ομως ποτέ ο πατέρας μου δεν μου έκανε αφίσα, όπως και ποτέ δεν μου αγόρασε ακριβό αυτοκίνητο. Το πρώτο αυτοκίνητό μου το αγόρασα με γραμμάτια.

- Είχες τη σιγουριά ότι θα πετύχεις;Είμαι ανασφαλές άτομο, ο πατέρας μου ήταν εκείνος που μου έδινε πάντα κουράγιο για να προχωρήσω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αγαπάω τη δουλειά μου και θα μείνω όσο με κρατήσει ο κόσμος.

- Υπήρξαν στιγμές που μετάνιωσες; Απογοητεύτηκες ποτέ;Απογοήτευση ένιωσα, ναι, να μετανιώσω, όχι. Ομως είναι γεγονός ότι έκλαψα, ότι υπήρξαν στιγμές που τραγούδησα σε ένα μαγαζί με τρεις και τέσσερις παρέες, ότι έβγαλα δίσκους που δεν ακούγονταν πουθενά, ότι άκουγα ραδιόφωνο και άλλαζα τους σταθμούς κάθε δύο λεπτά αλλά δεν με πετύχαινα πουθενά. Ειδικά στο ξεκίνημά μου, απογοητεύτηκα πολλές φορές.

- Πώς, λοιπόν, έγινες το πρώτο όνομα που γεμίζει μαγαζιά;Είχα την τύχη να το ζήσω βήμα-βήμα και πολύ αργά, σε αντίθεση με πολλούς συνάδελφους που γεύτηκαν την επιτυχία γρήγορα. Μετά το στρατιωτικό μου δούλεψα σε μεγάλα σχήματα, με ονόματα της δισκογραφίας, με αποτέλεσμα να απορροφάω σαν σφουγγαράκι ό,τι καλύτερο από εκείνους. Ομως το πρόβλημα ήταν ότι δεν μου έδιναν πολύ χρόνο στην πίστα για να πάρω την εμπειρία. Το μάξιμουμ που μου έδιναν ήταν τέσσερα λεπτά και μετά καθόμουν πίσω στη σκηνή και τους έκανα φωνητικά. Ετσι αποφασίσαμε με τον πάτερα μου να πάω σε μικρότερα μαγαζιά, για να πάρω περισσότερο χρόνο. Κάποια στιγμή, το 1998, εμφανίστηκα στο «Γυαλιά- Καρφιά» στο Σύνταγμα, όπου ήρθε ο παραγωγός Παντελής Μακρηνίδης και μου έκανε πρόταση να κάνω τον πρώτο δίσκο μου. Ετσι έκανα τις πρώτες δισκογραφικές επιτυχίες μου. Κατόπιν ανέβηκα στη Θεσσαλονίκη, από όπου ξεκίνησε και το μαγικό ταξίδι μου…

- Στα πρώτα βήματά σου υπήρξαν και άνθρωποι που δεν σε πίστεψαν;Πάρα πολλοί. Και με ειρωνεύτηκαν, αλλά δεν τους κατηγορώ γιατί είναι δύσκολο να πιστέψουν έναν πρωτοεμφανιζόμενο. Ομως η απόρριψη και η ειρωνεία με έκαναν πιο δυνατό και πιο πεισματάρη.

ΣΠΟΝΤΕΣ...

- Δεν είσαι όσο πρέπει αγαπημένο παιδί των ΜΜΕ. Τι φταίει;Απεναντίας, με αγαπούν επειδή δεν τα εκμεταλλεύτηκα ποτέ. Δεν πήρα τηλέφωνο να πω «είμαι εκεί, πίνω τον καφέ μου, ελάτε να με φωτογραφήσετε», όπως επίσης ποτέ δεν προκάλεσα με δηλώσεις για να είμαι πρωτοσέλιδο. Αλλά και τα ΜΜΕ δεν με εκμεταλλεύτηκαν. Πιστεύω ότι έχουμε μια υγιή σχέση. Βεβαία και καφέ πίνω και σε εστιατόρια πηγαίνω, και στο αεροδρόμιο επίσης πηγαίνω, αλλά δεν βρήκα ποτέ τα ΜΜΕ μπροστά μου, δεν είναι τυχαίο που βλέπουμε τα δέκα άτομα συνέχεια... Ο κόσμος καταλαβαίνει, δεν είναι χαζός.

- Σε έχουν κατηγορήσει για εύκολα και φτηνά τραγούδια... Δεν υπάρχει εύκολο και φτηνό τραγούδι, που να το αγαπάει ο κόσμος. Γιατί δεν κάνουν και εκείνοι που τα λένε εύκολα και φτηνά τραγούδια, να τα αγαπήσει ο κόσμος, να κάνουν επιτυχίες και να γεμίζουν τα μαγαζιά τους; Αυτή είναι η δική μου απάντηση.

- Τι παίζει μεγαλύτερο ρόλο για τη διατήρηση ενός καλλιτέχνη, η στήριξη του κόσμου ή οι δημόσιες σχέσεις;Χρειάζονται και τα δύο, γιατί εάν έχεις μόνο τις δημόσιες σχέσεις να διαλαλούν τις πλασματικές επιτυχίες σου, θα κάνεις εμφανίσεις σαράντα ημερών, που σημαίνει δεκαέξι νυχτοκάματα, και μετά θα πας στο σπίτι σου για να ξεκουραστείς ο Θεός ξέρει για πόσο καιρό. Ο κόσμος είναι αυτός που σε διατηρεί με το υστέρημά του, όταν έρχεται να σε δει και να διασκεδάσει μαζί σου.

- Περίμενες τέτοια αποδοχή από τον κόσμο;Σίγουρα όχι, το μόνο που εγώ κάνω είναι να καταθέτω την ψυχή μου κάθε βράδυ. Οι μεγάλες επιτυχίες έχουν και μεγάλο άγχος, ευθύνη, τις αγάπα ο κόσμος και μετά, στο επόμενο βήμα, σου λέει «καλό κι αυτό, αλλά το προηγούμενο ήταν καλύτερο». Θεωρώ ότι είμαι live καλλιτέχνης, με εκφράζει καλύτερα το να τραγουδάω με τον κόσμο και να γινόμαστε όλοι μαζί μια παρέα. Αυτό είναι το συστατικό μου. Και οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο...

- Τραγουδιστής ή διασκεδαστής;Νομίζω διασκεδαστής, και δεν με ενοχλεί καθόλου η ταμπέλα. Δεν είμαι καλλιτέχνης που στέκεται σε αυτούς τους όρους. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι μέσα από τις δουλειές μου να έχω το κοινό δίπλα μου. Ο διασκεδαστής πρέπει να είναι τραγουδιστής.

- Πόσο δύσκολο είναι δύο μεγάλα ονόματα να συνυπάρχουν στην πίστα;Εάν υπάρχει θέληση, όχι μόνο δεν είναι δύσκολο, είναι και όμορφο να συμβαίνει. Δυστυχώς όμως είναι αυτό που έχουμε εμείς οι Ελληνες, ότι δεν μπορούμε να τα βρούμε μεταξύ μας. Ενώ ξέρουμε ότι μια συνεργασία μπορεί να πάει καλύτερα με δύο δυνάμεις μαζί, το πρόβλημά μας είναι ποιος θα βγει πρώτος, ποιος θα μπει στην αφίσα, ποιος θα τραγουδήσει παραπάνω και πάντα χαλάει... Για μένα είναι λάθος.

- Τότε γιατί δεν σε έχουμε δει με άλλον καλλιτέχνη τα τελευταία χρόνια;Είμαι ψώνιο με τη δουλειά μου και θέλω να τραγουδάω πολύ, βγαίνω στην πίστα και τραγουδάω τρεις ώρες συνεχόμενες κάθε βράδυ. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μου επιτρέπει τη σύμπραξη με ένα άλλο μεγάλο όνομα. Οταν, λοιπόν, νιώσω ότι δεν είμαι δυνατός να κρατήσω αυτόν τον χρόνο, όχι από άποψη επιτυχίας αλλά αντοχής, όταν δεν θα μπορώ να τραγουδάω έτσι συνεχόμενα, πιστεύω -και εφόσον με δεχτούν- να κάνω καλές συνεργασίες.

ΠΟΛΥΤΕΚΝΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

«Η Ζαχαρούλα με ζηλεύει και είναι καλό αυτό»

- Μου έκανε εντύπωση ότι στο «Ποσειδώνιο» έρχονται πολλές γυναίκες.Αλήθεια είναι αυτό και χαίρομαι πάρα πολύ. Μια παρέα από γυναίκες μπορεί να ανεβάσει ένα μαγαζί στα ύψη. Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι δεν έχουμε και πολλούς άντρες.

- Χρυσοί και πλατινένιοι δίσκοι, εξαιρετική καριέρα, πλέον πολύτεκνη οικογένεια. Πόσο γεμάτος είσαι;Ευχαριστώ τον Θεό και τον κόσμο για όλα αυτά που μου έχουν χαρίσει. Νιώθω πραγματικά πολύ γεμάτος, καθότι σε μια σχετικά μικρή ηλικία έζησα πράγματα που ούτε καν ονειρευόμουν. Γνωρίζω ότι όλα αυτά είναι ένας κύκλος που κάποια στιγμή θα κλείσει, παρακαλώ για την υγεία μου αλλά και για την υγεία όλου του κόσμου, είναι το πιο σημαντικό από όλα.

- Σε ζηλεύει η Ζαχαρούλα;Βέβαια, με ζηλεύει και είναι καλό. Αλίμονο εάν δεν με ζήλευε, δεν θα υπήρχε υγιής σχέση. Ομως φροντίζω να της δείξω ότι δεν έχει καμία σημασία η δουλειά που κάνεις, αλλά το πώς βλέπεις τα πράγματα και εάν θέλεις να απιστήσεις ή όχι...

- Καριέρα και οικογένεια πώς συνδυάζονται;Η Ζαχαρούλα και τα πλέον τρία παιδιά μου μπορεί να μην με αφήνουν να κοιμηθώ, με γεμίζουν όμως με ευτυχία. Μπορεί να έχω χάσει τον ύπνο μου (γελάει), όμως τα παιδιά μου είναι ευλογία, με κάνουν πιο δυνατό και καλύτερο άνθρωπο.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ, ΕΝΤΑΞΕΙ
«Τα λεφτά πάνε χαμένα ή κάποιοι τα τρώνε...»

- Οι καλλιτέχνες κρύβουν χρήματα από την εφορία;Οχι μόνον οι καλλιτέχνες αλλά και ο περισσότερος κόσμος δεν δηλώνει τα χρήματα που παίρνει. Ο λόγος που νομίζω ότι το κάνουν αυτό είναι επειδή θεωρούν πως αυτά τα λεφτά πάνε χαμένα ή κάποιοι τα τρώνε. Εάν βλέπαμε ότι αυτό που συνεισφέρουμε πιάνει τόπο, θα ήταν τελείως διαφορετικά τα πράγματα. Εγώ είμαι τριάντα πέντε χρόνων και θυμάμαι από τα πέντε μου τον πατέρα μου να πληρώνει τα διόδια σε έναν δρόμο που ακόμη δεν είναι έτοιμος. Ελεος! Ακόμη πληρώνει ο κόσμος μια περιουσία διόδια για να πάει εκεί... Εάν βλέπαμε αποτελέσματα, πιστεύω ότι θα ήμασταν διαφορετικοί. Πληρώνουμε, πληρώνουμε και συνέχεια χρωστάμε. Πού πηγαίνουν τα χρήματά μας; Πάντως, εγώ φροντίζω να είμαι τυπικός με τις υποχρεώσεις μου και τους αποδίδω πολλά.

- Ενας τραγουδιστής που ξεκινά σήμερα, τι μεροκάματο μπορεί να πάρει;Τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα και για τους καινούργιους αλλά και για τους παλαιότερους. Ενας καινούργιος θα πάρει περίπου 100 ευρώ. Που μας κάνει 800 ευρώ τον μήνα και αυτά για τέσσερις μήνες στην καλύτερη περίπτωση, με τα οποία θα πρέπει να περάσει τους υπόλοιπους μήνες. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει και μια κατηγορία καλλιτεχνών που αμείβονται και περνούν καλά.

- Λένε ότι η νύχτα έχει πολλά χρήματα. Γνωρίζω όμως ότι πολλοί επιχειρηματίες δεν βγάζουν ούτε τα έξοδά τους.Οταν δεν έχει η μέρα χρήματα, πώς θα έχει η νύχτα; Οταν η μέρα πάει καλά, ο κόσμος βγαίνει και διασκεδάζει και, όταν δεν κυκλοφορεί και δεν υπάρχει το χρήμα, αναγκαστικά μένει μέσα. Οντως, πολλοί επιχειρηματίες έχουν πρόβλημα να συντηρήσουν τα μαγαζιά τους.

espresso