Ζαφείρης Μελάς - Στέλιος Διονυσίου:"Δεχόμαστε πόλεμο"

Ενώνουν τις δυνάμεις και τις φωνές τους εξυμνώντας τους κορυφαίους Ελληνες τραγουδιστές. «Μάχονται» με την ψυχή τους και μιλούν έξω από τα δόντια για να στηρίξουν το λατρεμένο λαϊκό τραγούδι που, όπως επιμένουν, τα τελευταία χρόνια δέχεται πόλεμο. Δύο σημαντικοί καλλιτέχνες, ο Ζαφείρης Μελάς και ο Στέλιος Διονυσίου, μιλούν χωρίς περιστροφές στην «Espresso της Κυριακής».

Ο Ζαφείρης Μελάς είναι ένας ιδιαίτερος και προσιτός καλλιτέχνης, με ξεχωριστή φωνή, εκρηκτικό δυναμισμό και μοναδικό ταμπεραμέντο.

Προικισμένος με γνήσια λαϊκή φωνή και ήθος, ο Στέλιος Διονυσίου, γιος του αείμνηστου Στράτου, άξιος συνεχιστής του πατέρα του, σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο αγαπητούς λαϊκούς τραγουδιστές της γενιάς του. Και οι δύο έχουν καταφέρει να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού, δημιουργώντας μια άριστη σχέση μαζί του.

- Πώς βλέπει ένας καλλιτέχνης με εμπειρία και επιτυχίες τη μουσική πραγματικότητα του 2011;Διονυσίου: Η αλήθεια είναι ότι το λαϊκό τραγούδι που υπηρετούμε εμείς δέχεται πόλεμο και το συνειδητοποιεί κανείς ακούγοντας ραδιόφωνο. Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια την πλήρη απουσία του από τους λεγόμενους εμπορικούς σταθμούς. Εγώ μεγάλωσα όμως με τα τραγούδια αυτά, έγιναν βίωμά μου και τα περνάω πάντα στα προγράμματά μου, όπως και τώρα, στο αφιέρωμα που κάνουμε. Δεν μπορούμε να θεωρούμε ένα τραγούδι λαϊκό επειδή περιέχει μπουζούκι μέσα. Αποπροσανατολίζουν τον κόσμο.

- Πώς βλέπετε το μέλλον του λαϊκού τραγουδιού; Επιβιώνει, μεταλλάσσεται ή απαξιώνεται;Μελάς: Το μέλλον του λαϊκού τραγουδιού σβήνει από δύο συνήθεις υπόπτους στο ραδιόφωνο, που δεν γνωρίζει κανείς μας από πού ήρθαν. Είναι αυτοί οι τύποι που κάνουν πλέον κουμάντο στο ελληνικό τραγούδι. Αν θέλεις, σου αναφέρωω και τα ονόματά τους. Είναι οι ίδιοι που πίσω από μια πολυθρόνα και μια κονσόλα αποφασίζουν την τύχη κάθε τραγουδιού. Δεν ανήκουμε στην ομάδα των ανθρώπων που κινούν τα νήματα. Είμαστε εκτός συστήματος. Ξαφνικά το μπουζούκι έχει γίνει απαγορευμένο όργανο στην ελληνική δισκογραφία.
Διονυσίου: Θα υπάρχει όσο θα υπάρχουμε εμείς και θα το υπηρετούμε. Το θέμα είναι τι γίνεται από εκεί και πέρα. Εξαρτάται πόσο θα έχει ανταπόκριση από τον κόσμο και από τα Μέσα. Ξέρεις πόσες φορές έχω πει στον εαυτό μου «κάνεις μια δουλειά με τόσο κόπο και μεράκι, δίνεις τόσα χρήματα γι' αυτήν και δεν υπάρχει ανταπόκριση»; Κακά τα ψέματα, δεχόμαστε έναν πόλεμο από τους μεγαλύτερους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Ελλάδας που εμποδίζουν τα τραγούδια μας να ακουστούν με τη δικαιολογία ότι είναι λαϊκά.
Μελάς: Εγώ θα σου πω κάτι πιο σημαντικό. Σταματώ τη δισκογραφία και δεν θα ξανακάνω στο μέλλον. Μια παραγωγή δίσκου μου κοστίζει 70.000 ευρώ. Γιατί λοιπόν να τα δώσω; Για να τον ακούω μόνος μου; Γιατί να ταλαιπωρηθώ για να επιλέξω από τα 3.000 τραγούδια τα έντεκα καλύτερα και να μην το εκτιμήσει κανένας; Και να φανταστείς ότι αυτό το αντιμετωπίζω εγώ, που τη δεύτερη εβδομάδα κυκλοφορίας του κάθε δίσκος μου γινόταν χρυσός.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΚΑΠΟΙΑ «ΓΑΤΑΚΙΑ»...

- Μαζί με τον Θέμη Αδαμαντίδη είστε τρεις εξαιρετικοί καλλιτέχνες με ξεχωριστή φωνή και πορεία. Γιατί δεν καταφέρατε να είστε στην «πρώτη γραμμή»; Φταίει το σύστημα ή εσείς;Διονυσίου: Εμένα επειδή δεν μου αρέσει να ρίχνω πάντα την ευθύνη μόνο στους άλλους, θα μου επιτρέψετε να πω πως έχω κάνει κάποια λάθη στην καριέρα μου, που τα πλήρωσα στο παρελθόν και τα πληρώνω ακόμα. Μπορεί να μην ασχολήθηκα όσο θα έπρεπε με τη δουλειά μου, αλλά έχω και εγώ τα δικά μου άλλοθι. Ημουν πιο μικρός και τα ενδιαφέροντά μου ήταν άλλα. Περάσαμε από την «πρώτη γραμμή» και χωρίς να έχουμε καβαλήσει κανένα καλάμι, ταπεινά σου λέω, τέτοιες φωνές σαν του Θέμη, του Ζαφείρη και τη δική μου, θα έπρεπε να είναι στην «πρώτη γραμμή» με όλα τα λάθη που τυχόν έχουμε κάνει. Και υπάρχουν εκεί κάποια «γατάκια» που κάνουν ότι τραγουδάνε.
Μελάς: Εάν δεν παίζεται στα ραδιόφωνα η δισκογραφία μας, πώς θέλεις να φτάσουμε στην «πρώτη γραμμή»; Στο παρελθόν δεν υπήρχε το εμπάργκο στο πρόσωπό μας και στη δουλειά μας. Δεν είμαστε ουρανοκατέβατοι.

- Παρακολουθείτε το σύγχρονο τραγούδι;Διονυσίου: Εννοείται. Υπάρχουν τραγούδια που έχουν πάρα πολύ ενδιαφέρον και γράφονται επιτυχίες. Μου αρέσουν πολύ οι Onirama και ο Γιώργος Σαμπάνης.
Μελάς: Εγώ ακούω όλα τα είδη μουσικής, εκείνο που δεν ακούω είναι την κινέζικη.

ΣΤΑ «ΣΚΥΛΑΔΙΚΑ»

- Ποια ήταν η καλύτερη περίοδος στην καλλιτεχνική σταδιοδρομία σας;Μελάς: Η χρυσή δεκαετία 1994-2004. Θα τη θυμόμαστε εμείς οι παλαιότεροι και λυπάμαι πάρα πολύ που θα το πω, αλλά δεν θα τη ζήσουν οι νεότεροι. Εχω να θυμάμαι πολλές όμορφες εικόνες. Δεν μπορώ να ξεχάσω μεγάλες στιγμές, γεμάτες επιτυχίες και πολλή διασκέδαση μέχρι το πρωί. Αναφέρομαι βέβαια στην περίοδο που τραγουδούσα στα «σκυλάδικα». Πραγματικά αλησμόνητες εποχές.
Διονυσίου: Στα δεκαπέντε χρόνια που ασχολούμαι με το τραγούδι έχω να θυμηθώ πολλές καλές αλλά και κακές στιγμές. Συνεργασίες αξιόλογες που τις θεωρώ προίκα μου και παράλληλα δύναμή μου για να συνεχίσω.

- Το τίμημα του ανθρώπου που είναι πάντα ο εαυτός του ποιο είναι;Μελάς: Ποτέ δεν μετάνιωσα για πράγματα που έχω πει έξω από τα δόντια. Πολλές φορές μου βγήκε σε κακό και άλλες τόσες σε καλό. Δεν κρυβόμουν ποτέ πίσω από το δάχτυλό μου. Μου αρέσουν η αλήθεια και οι συνέπειές της.
Διονυσίου: Είμαι άνθρωπος ευθύς και μπορεί καμιά φορά να πω και σκληρά πράγματα, γνωρίζοντας ότι το τίμημά τους θα είναι βαρύ και ότι θα αποκτήσω εχθρούς. Προτιμώ λοιπόν να τα λέω όλα με το όνομά τους και να είμαι ο εαυτός μου, κάτι που μου το έμαθε ο πατέρας μου. Θα σου φέρω ένα παράδειγμα. Μου λένε ότι ασχολούμαι πολύ με τον Παναθηναϊκό και θα κάνω εχθρούς τους Ολυμπιακούς. Δεν είμαι άνθρωπος που θα βγω και θα πω ότι είμαι Εθνική Ελλάδος, απλώς για να αρέσω.

- Ποιο είναι το αντίδοτο στην κρίση που ζούμε;Μελάς: Η κατάσταση έχει φτάσει σε αδιέξοδο. Δεν υπάρχει κανένα αντίδοτο, τα βλέπουμε, τα ζούμε και τα ακούμε όλα μαύρα και άραχλα. Πάντως, προσπαθούμε τραγουδώντας να βελτιώσουμε την ψυχολογία του κόσμου αλλά και τη δική μας. Να ξεχάσουμε, να διασκεδάσουμε και να χορέψουμε τουλάχιστον στις γιορτές που έρχονται.

«Είμαι... μαστροχαλαστής, ποια άλλη δουλειά να κάνω;»

- Θα μπορούσατε να κάνετε ένα άλλο επάγγελμα για τα προς το ζην;Διονυσίου: Πιστεύω όχι, έχω δύο χέρια αριστερά (γελάει). Είμαι αυτό που λένε μαστροχαλαστής. Από την άλλη, με τα οικονομικά δεν τα πάω καθόλου καλά, ώστε να πεις ότι θα διηύθυνα μια επιχείρηση. Αυτό που ξέρω καλά είναι να τραγουδάω.
Μελάς: Είμαστε στα καλά μας τώρα; Εγώ και ο Θέμης κοντεύουμε στην εφεδρεία, τώρα είναι αργά για να αλλάξουμε δουλειά...

- Θέλει κόπο να κρατήσεις οικογένεια όταν είσαι καλλιτέχνης;Μελάς: Θέλει μεγάλα α....α να κρατήσεις οικογένεια όταν είσαι καλλιτέχνης. Η μεγαλύτερη χαρά που μπορείς να έχεις σαν άνθρωπος είναι η οικογένεια. Τη θεωρώ κάτι το αξεπέραστο, κάτι το μοναδικό. Πρώτα απ' όλα είναι η οικογένειά μου και μετά η δουλειά μου.
Διονυσίου: Θα θυσίαζα τα πάντα για την οικογένειά μου. Ναι, είναι δύσκολα τα πράγματα όσον αφορά το μεγάλωμα των παιδιών, αλλά από εκεί και πέρα το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να σου δώσει ο Θεός είναι αυτό. Θέλει λιγότερο ύπνο για να ασχολείσαι με τα παιδιά και τη σύντροφό σου.

- Ενας καλλιτέχνης έχει ημερομηνία λήξης;Μελάς: Βεβαίως. Εξαρτάται από τι έχει κάνει στην καριέρα του. Σε όλη του τη ζωή αγωνιά, ταλαιπωρείται, προσπαθεί να παραμείνει στην επιφάνεια. Εάν δεν τον θέλει ο κόσμος, τι θα κάνει; Θα σηκωθεί να φύγει.

Δύο ώρες γεμάτες Καζαντζίδη, Διονυσίου και Αγγελόπουλο

Τρεις ξεχωριστοί άνθρωποι, τρεις σημαντικές φωνές του σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα πρόγραμμα-έκπληξη. Αποδίδουν φόρο τιμής στον Στέλιο Καζαντζίδη, τον Μανώλη Αγγελόπουλο και τον Στράτο Διονυσίου, τρεις καλλιτέχνες που έχουν βασίσει την καριέρα τους στο λαϊκό ρεπερτόριο. Ο Θέμης Αδαμαντίδης, ο Ζαφείρης Μελάς και ο Στέλιος Διονυσίου. Με καλό μέταλλο και βάθος στη φωνή, ο Θέμης εστιάζει στην πλούσια ανθολογία του Στέλιου, ο Μελάς σε κομμάτια του Αγγελόπουλου, ενώ ο Στέλιος Διονυσίου θα μας θυμίσει αξέχαστες επιτυχίες του πατέρα του.

- Πώς προέκυψε η συνεργασία σας τη δεδομένη χρονική στιγμή;Μελάς: Πιστεύω ότι έχουμε δημιουργήσει ένα σχήμα που θα αρέσει στον κόσμο και αυτό επειδή είμαστε τρεις διαφορετικού τύπου λαϊκοί καλλιτέχνες. Τρεις «τραγουδισταράδες» που τα λέμε καλά και πάνω απ' όλα δεν κοροϊδεύουμε τον κόσμο. Εξάλλου, τις εξετάσεις μας στο τραγούδι τις έχουμε δώσει εδώ και πολλά χρόνια και έχουμε κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού. Παρουσιάζουμε ένα μουσικό αφιέρωμα σε τρεις μεγάλους καλλιτέχνες, με στόχο να τους μάθουν οι νεότεροι και να τους θυμηθούν οι παλιότεροι.

- Ποια θεωρείς ότι είναι τα κοινά αλλά και οι διαφορές ανάμεσα σε εσένα και τους δύο συναδέλφους σου;Διονυσίου: Τα κοινά σημεία μας είναι περισσότερα, με κυριότερο όλων την αγάπη μας για το λαϊκό τραγούδι. Εχουμε μεράκι γι' αυτό που κάνουμε. Τραγουδάμε επιτυχίες τριών μεγάλων τραγουδιστών που έγραψαν ιστορία στο ελληνικό τραγούδι αποδίδοντας παράλληλα την τιμή και τον σεβασμό που τους αρμόζει. Ειλικρινά είμαι πολύ χαρούμενος που συνεργάζομαι με τον Θέμη και τον Ζαφείρη αλλά και που μου δίνεται ακόμα μία φορά η ευκαιρία να πω και τραγούδια του πατέρα μου. Οσον αφορά τις διαφορές μας, αυτές έχουν να κάνουν με τα χρόνια που κουβαλάει ο καθένας μας στην πλάτη του.

- Θα υπάρξουν και εκπλήξεις στο πρόγραμμα των «Δειλινών»;Μελάς: Ηδη υπάρχουν πολλές και ενδιαφέρουσες εκπλήξεις στο μουσικό μας πρόγραμμα. Ο κόσμος ξαφνιάζεται ευχάριστα γιατί, ενώ περιμένει να ακούσει ένα απλό αφιέρωμα με λίγα τραγούδια, εμείς του προσφέρουμε πολλές και διαχρονικές επιτυχίες που η μια διαδέχεται την άλλη για δύο ολόκληρες ώρες. Βέβαια, δεν λείπουν και τα δικά μας τραγούδια. Θα έλεγα ότι τέτοιες συνεργασίες σπανίζουν στις μέρες μας και, για να είμαι ειλικρινής, έχω ξεχάσει πότε έγιναν την τελευταία φορά.